Analisis masalah lekatan dan kelicinan permukaan penyemperitan wayar TPE

Kawat TPE terdiri daripada satu atau beberapa konduktor lembut, dibalut dengan lapisan pelindung yang ringan dan lembut; kabel terdiri daripada satu atau beberapa konduktor bertebat, dibalut dengan lapisan luar yang kuat diperbuat daripada logam atau getah. Kabel dan wayar biasanya terdiri daripada tiga komponen: teras, sarung penebat, dan sarung pelindung. Kelebihan wayar TPE terletak pada sentuhannya, jadi ia boleh dipertimbangkan untuk sentuhan langsung dengan manusia, wayar TPE juga mempunyai kelebihannya. Apabila menyemperit TPE, ketidakstabilan wayar adalah perkara biasa, malah setitik air sejuk pada kepala mesin boleh menjejaskan kestabilan wayar, tiada kestabilan mutlak!

Menambah lekatan konduktor

(1) Pemanasan awal konduktor, jika lekatan yang tinggi diperlukan, setinggi mungkin suhu pemanasan awal atau voltan tanpa mengubah warna bahan getah

(2) Gunakan acuan tekanan, atau laraskan jarak dalam kepala mesin ke belakang sebanyak mungkin, sambil memastikan jarak jambatan wayar, diameter luar, ketebalan penebat, dan tanpa ketaksentrian.

(3) Cuba jangan melalui tangki air pada bahagian pertama!

(4) Atau jika keadaan mengizinkan, laraskan kekerasan bahan getah, gunakan bahan getah yang paling lembut, lekatan akan menjadi lebih baik, bahan getah untuk wayar keluar hendaklah diselaraskan kekerasannya mengikut perubahan cuaca

(5) Apabila tiada cara lain, gunakan pelilitan konduktor yang tidak teratur untuk meningkatkan luas sentuhan antara bahan getah dan konduktor!

Permukaan wayar tidak licin:

(1) Suhu skru, bukankah kesan pemplastikan bahan getah telah ditentukan sebelum menghidupkan mesin?

(2) Tekanan semasa penyemperitan (secara umumnya, semakin tinggi tekanan, permukaan akan menjadi lebih licin)

(3) Periksa sama ada wayar tercalar selepas keluar (calar pada muncung acuan atau sisa pada muncung acuan)